DE MAN MET HET KIND IN ZIJN OGEN GENIET VAN DE REGENBOOG

Elke avond leg ik rond de klok van zeven uur mijn vijfjarige zoon Lukas op bed. Een prachtig moment vol met rituelen. Elke avond vraagt Lukas voordat ik begin aan het lezen van een verhaaltje en het zingen van een paar liedjes of ik ' extra extra lang' bij hem wil blijven liggen. Uiteraard doe ik dat graag voor hem. Het is fijn om hem rustig te zien worden en in vol vertrouwen zich over te geven aan de slaap.

Als hij eenmaal slaapt dan blijf ik nog een tijdje gezellig naast hem liggen en laat ik mezelf inspireren door blogs en filmpjes via mijn mobieltje.

Vandaag was dit moment extra bijzonder. Ik zal uitleggen waarom….

Gisteravond mocht ik aanwezig zijn bij een gedenkwaardig etentje van 11 bijzondere mensen. Ik heb deze mensen eind 2010 leren kennen toen ik begon met de leergang retoriek van Jan Vaessen.

Een leergang bestaande uit tien dagdelen die al snel veel meer bleek te zijn dan gewoon een cursus ' spreken in het openbaar'. Integendeel, het was een reis, een ontdekkingstocht, een trip langs ravijnen, over prachtige bruggen van verbinding, gevuld met inspirerende verhalen en confronterende momenten op weg naar jezelf. Soms humoristisch, soms emotioneel, soms confronterend maar altijd bijzonder en memorabel.

Tien maanden lang, een halve dag eventjes weggetrokken uit je normale wereldje, bezig met filosofie, theologie, retoriek en vooral intensief zijn met de groep en daarmee met jezelf.

Gisteravond, tijdens een etentje op een heel bijzondere plek in hartje Arnhem, was dus de laatste avond. Tijdens deze avond werden de prachtigste verhalen gedeeld over licht/duisternis/God en nog veel meer.

Ik lag dus vanavond naast Lukas in zijn bedje en had de tijd om te kijken naar de filmpjes en te luisteren naar de muziek die gisteravond werden besproken.

Raymond sprak over een Ted Talk van Brene Brown.

Ik moet eerlijk zeggen dat ik deze Talk nog nooit eerder had gezien (shame on me) maar vanavond in het bedje van Lukas heb ik het dus gezien. Ik was overdonderd, ik was perplex…wat een prachtig verhaal. Ook werd genoemd Wende Snijders met haar versie van The Man With The Child In His Eyes. Direct na Brene Brown heb ik naar Wende Snijders zitten luisteren. Een siddering ging door mijn lijf.

Ik besloot mijn eigen mini TED af te sluiten met nog eens keertje kijken naar het verhaal van Jan waarmee het allemaal begon.

Ik heb het afgelopen jaar mogen ontdekken hoe krachtig het is om kwetsbaar te zijn, hoe heerlijk het is om contact te maken en hoe veelbelovend de transitie is die we als samenleving stapje voor stapje aan het maken zijn van het rationele machtsdenken naar het relationele liefdesdenken. Kortom ik heb geleerd dat Stralen heel eenvoudig kan zijn als je het maar durft om toe te laten. Wees gewoon jezelf, stop met Straalangst, het is nergens voor nodig.

Dank jullie wel Jan, Noor, Raymond, Caroline, Eric, Willemijn, Guido, Marjan, Sandra en Harriet! Ik vond het prachtig.