De man die op zondag belt of het vlees lekker is

Ongeveer 1 keer per maand spreek ik af met een bijzondere vrouw genaamd Tessa. Zij verstaat de kunst van goed luisteren als geen ander en weet mij keer op keer weer te inspireren en een leerzame spiegel voor te houden. Vorige week was een heel bijzonder gesprek.

Vorige week ging ik weer op bezoek, dit keer erg vrolijk want voor mijn gevoel liep alles erg lekker. Wat mij betreft dus tijd om eens het niet te hebben over allerlei ingewikkelde onderwerpen maar over ' ontspannen' . Dat is namelijk iets dat me de laatste tijd niet al te best afgaat.

Tessa vroeg me te vertellen hoe mijn afgelopen week eruit zag. Voldaan vertelde ik over al mijn activiteiten:

maandag:
overdag kantoor, in de avonduren Weddinspecial met 40 bruidsparen in Noordwijkerhout

dinsdag:
overdag heel de dag begeleiden van de jury presentaties van de Weddingplanner van het jaar verkiezing die wij organiseren, daarna in de avond snel door naar huis om mijn oudste zoon op te halen om naar de badmintontraining te gaan met hem.

woensdag:
Presentatie gehouden in Middelburg, daarna door naar videobedrijf voor editen filmpjes verkiezing Weddingplanner van het jaar. Tot middernacht bezig geweest en nog niet af.

donderdag:
Om half zes weer opgestaan om op tijd te zijn voor een presentatie die ik moet geven in Maastricht. Vervolgens door naar Amersfoort voor een bespreking om tot slot snel om te kleden om te gaan muziek maken met mijn disco & soul band.

vrijdag:
Klanten bezoeken om vervolgens nog even snel naar Amsterdam af te reizen voor de boekpresentatie van Judith Webber

zaterdag:
Een dag lang training geven ' succesvol ondernemen' in Nieuwegein daarna snel door naar Eindhoven voor het organiseren van een feest voor een klant (ik werk bij een evenementenburo)

zondag:
Compleet uitgeblust, ademhalen.

EEN AARDIG IDEE

Na dit relaas opperde Tessa: wat nou als je eens per week twee dagdelen en twee avonden vrij neemt, zou dat niet een aardig idee zijn. Ik was compleet van slag....twee avonden vrij en dan ook nog twee dagdelen...hoe kun je dat nu menen dat zijn 2 hele dagen van de week!

Tessa kon haar lachen niet meer inhouden: 'jij bent niet de man die op zondag het vlees aansnijdt maar de man die op zondag belt om te vragen of het vlees lekker smaakt' .

Vervolgens vroeg ze me of dit echt was wat ik wilde: druk zijn om anderen te inspireren en in beweging te zetten om ondertussen mijn eigen kinderen en vrouw nauwelijks meer te zien.

Tja daar werd ik toch wel een beetje stil van. Nadat ik deze vraag even tot me had laten doordringen was mijn antwoord een duidelijk nee. Ik besloot: ik ga dit anders doen. Dit is niet het leven wat ik wens.

VOOR DE LEEUWEN

De volgende ochtend werd ik direct voor de leeuwen gegooid: ik had bij wijze van grote uitzondering toevallig die ochtend een papadag. Ik had mijn laptop en mijn mappen al gepakt...dan kan ik tussendoor nog een beetje werken was mijn gedachte.

Ik liep de kamer binnen met die spullen en bedacht me: de laptop en mappen bracht ik weer terug....ik wilde er voor mijn zoon zijn.

ANGSTZWEET

Nou dat viel niet mee...het angstzweet brak me letterlijk uit. Ik was zelf verbijsterd: ik ben echt verslaafd: een workaholic. Hoe leuk mijn werkzaamheden ook zijn, dit kan toch echt niet de bedoeling zijn.

Nou een kop thee vroeg ik aan mijn zoon: wat gaan we doen. Verrast en intens blij keek hij op....hij had nog wel wat ideetjes. Wat volgde was een prachtige ochtend vol met genieten samen met mijn jongste zoon. Ja ik voelde me absoluut schuldig, ja ik voelde me gestrest...nog zoveel te doen.

Ik nam een besluit: tot hier en niet verder.

STAP 1 MINDER AFSPRAKEN

Direct daarna ben ik aan de slag gegaan: mijn agenda eens goed doorspitten en bewust rustmomenten inplannen en goed nadenken over slimmer werken. Had ik daar niet ooit eens boekje over gelezen?

STAP 2 GEEN PRO DEO

Dat was het eerste stapje....er was nu in ieder geval iets van ruimte. Toen een moeilijker besluit: ik besloot te gaan stoppen met allerlei pro deo activiteiten. De afgelopen jaren heb ik veel tijd en energie gestoken in anderen heel vaak zonder daar iets voor terug te vragen. Prachtig natuurlijk maar als je jezelf begint te verliezen moet je je afvragen of dat wel zo handig is.

Wat mij betreft: nee dus. Ik ben de moeite meer dan waard, bied ruim voldoende toegevoegde waarde en heb een unieke set aan kwaliteiten, ervaring en kennis. Stoppen dus! Niet heel eenvoudig, zeker niet voor iemand zoals ik die altijd graag bereid is om anderen te helpen.

Ik heb de stoute schoenen aangetrokken en alle mensen wie het betrof uitgelegd dat ik ermee ging stoppen. Ik vreesde van alles maar er gebeurde niets: ik ontving alleen maar begrip in plaats van weerstand. Wat bijzonder.

STAP 3 FOCUS OP DE KERN

Het tweede stapje was gezet...nou dan maar direct door naar het derde stapje:
Stoppen met allerlei activiteiten die wel betalen maar eigenlijk niet passen in mijn persoonlijke lange termijn plan. Oftewel die niet behoren tot de door mezelf gekozen kernactiviteiten. Oei dat is nog lastiger: immers nu ga ik niet alleen maar mensen teleurstellen maar gaat het me ook nog geld kosten. Alhoewel een aantal mensen het erg jammer vonden was er toch vooral ook begrip.

STAP 4 LOSLATEN

Ik was al een tijdje bezig na te denken over het uitbesteden van een aantal werkzaamheden. Nu ik zo lekker bezig was direct maar doorgepakt: die fantastische stagiair van twee jaar geleden opgebeld en gevraagd of ze bij mij in dienst wil komen. Toevallig (of niet?) was ze net op zoek naar werk dus dat was snel geregeld. Per 1 december gaat ze bij mij aan de slag en zal ze me gaan helpen bij het uitvoeren van al die zaken die wel moeten gebeuren maar die zij beter kan dan ik (en dat zijn er heel wat).

STAP 5 VOLHOUDEN

De eerste vier stappen zijn gezet, nu volhouden en niet meer de nieuwe ontstane ruimte laten dichtslippen. Immers ik ben een junkie heb ik ontdekt en afkicken is niet eenvoudig voor een workaholic zoals mij.

Maar ik ga ervoor zodat er voortaan niet meer op zondag wordt gebeld in huize van Buren door iemand die vraagt of het vlees lekker smaakt, maar dat ikzelf degene ben die het vlees staat te braden.