Heb jij dat ook weleens? Social moeheid?

Begin dit jaar ben ik begonnen met een experiment: 12 maanden social media, wat levert het mij op. Na een flitsende start met vele nieuwe social media vrienden, nieuwe informatie, nieuwe kennis en inzichten en ook nieuwe opdrachten, stopte na vijf maanden plots de inspiratie.

Ik was even klaar met al dat gecommuniceer, ik twitterde nog wel wat maar minimaal en na bijna 30 blogs te hebben geschreven in 5 maanden tijd was ik ook even klaar met bloggen.

Inmiddels werd de druk in mijn hoofd groter en groter. Immers ik had mezelf voorgenomen flink bezig te gaan met social media en bloggen dus dan moest ik dat doen. Totdat ik op een gegeven moment de knop omdraaide.

Ik liet het los en liet het gaan.

Nou denk je wellicht...' ja en toen kwam het zeker vanzelf'.  Niets is minder waar. Er kwam helemaal niets, geen inspiratie, geen zin om te communiceren en zeker geen zin om te creeren. Maar in plaats van onrustig te worden, besloot ik te wachten en nog meer los te laten.

In plaats van meer te gaan doen ging ik minder doen.

Tenminste in de avonduren. Overdag was ik druk met al mijn dagelijkse werkzaamheden maar in de avonduren dwong ik mezelf om niets meer te doen. Gewoon lekker tv-kijken, kletsen, boek lezen of wat dan ook. In ieder geval niet achter een pc zitten. Afgezien van een enkel Twitter berichtje deed ik helemaal niets.

Langzaam maar zeker ontstond er weer wat ruimte in mijn hoofd en begon ik weer te ontspannen. Alhoewel ik zelf nog steeds vrijwel niets ' produceerde' gebeurde er toch van alles om me heen: zo werd ik keer op keer benaderd om ergens te komen praten, mee te denken over bepaalde problemen en ontstonden er nieuwe mogelijkheden en kansen.

Het leek bijna wel hoe minder ik deed, hoe meer er gebeurde.

Is dat dan de truc? Is dat het geheim? Niets doen?

Nee dat denk ik niet.

Ik vergelijk het met het instuderen van een nieuw muziekstuk: ik kan soms maanden bezig zijn met het instuderen van een moeilijk pianostuk.  Na een voorspoedige start (beginnersgeluk) lijkt het na een tijdje niet meer te lukken. Wat ik ook doe, mijn vingers willen niet sneller, willen niet soepeler. Vaak is het dan het beste om eventjes iets anders te gaan spelen om dan na een tijdje weer verder te gaan. Wat blijkt....die fragmenten die eerst zo moeilijk waren, gaan ineens een stuk eenvoudiger.

Als je iets wilt bereiken, zul je er veel voor moeten doen maar niet ten koste van alles. Soms is niets doen minstens zo effectief.

En hoe is het nu?
Zie hier mijn eerste blogje na vier maanden stilte. Het begint weer langzaam te kriebelen...Mijn social moeheid verandert weer langzaam in social doeheid.

En jij?
Ben jij weleens social moe of kun je er geen genoeg van krijgen? Of meer algemeen....heb je ook weleens het gevoel dat dingen veel beter gaan als je de zaken loslaat, dingen op zijn beloop laat?